سلام

صاحب این شعر پیدا شد. بسیار خوشحال شدیم.

عسل تویی که لبت شهد عشق شیرین است

و سهم کوهکنان از تو زخم دیرین است

چقدر دل به غنیمت گرفتی و رفتی

بگو عزیز دلم این چه رسم و آیین است؟

به هر کجا بروی در امانی از آسیب

که پشت راه تو صدها دعا و آمین است

نگاه ناب تو خود شعرعشق پردازیست

که سربه سر پر از آرایه و مضامین است

وجود پاک تو یک سو و عشق تو سویی

که سهم دیگری آن است و سهم من این است

بهار دیگری از را می رسد که تویی!

و کوچه باغ دلم از تو عطرآگین است.

سلام بر دوستان خوبم

شرمنده ام به خدا دیگه تنبلم و دیر آپ کردم البته امتحانام بود یه شعر از دوران جاهلیت خودم گذاشتم اولین و آخرین کار فرمی که انجام دادم که یه بنده خدای متشخصی ما رو جوگیر کرد و اینو گفتم خیلی ضعیف شده اما خب تو جزئیاتش خوب شده به نظر خودم .فعلا دوستون دارم نظر یادتون نرود...

دخترک در سواحل آرام موقع ظهر... آسمان، نیلی

همچنان زل زده به سمت افق،غرق بهت است بعد از آن سیلی

یادش آمد در آن شلوغی در،التهاب هوای یک کافه

مرد آمد و بعد یک بوسه صبح روزی که بود تعطیلی

گفت فردا به قصد یک پروازمن و تو با همیم! می آیی؟

تو از این پس به اسم لیزا و اسم من نیز می شود بیلی

دخترک فکر کرد و بعدش گفت: به کجا می رویم با هم هان؟

گفت جایی که بهتر از اینجاست ساحل داغ کشور شیلی

آخرین حرف های مرد عجیب در دل دخترک نشست ولی

ذهن او پر شد از پریشانی،پر شد از حرف های تحمیلی

ناگهان پا شد از سر میزش گفت: می ترسم و نمی آیم

راه افتاد...مرد پشت سرش با قدم های تند و تعجیلی

دخترک بی صدا فقط می رفت، دستی او را به سمت چپ چرخاند

بعد از آن دست های مرد نواخت بر تن گونه های او سیلی

***

حسرت روزهای رفته فقط در دل اشک هاش پیدا بود

دخترک در سواحل آرام موقع ظهر... آسمان نیلی.